ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ
Η αναγγελθείσα διοικητική διαίρεση στην Αλβανία, χτυπάει πλέον την πόρτα. Υπαγορεύει την επίσπευση η πορεία ένταξης της χώρας στην Ε. Ένωση. Αναφορικά με τον Ελληνισμό της Αλβανίας. Η αναμενόμενη μεταρρύθμιση δείχνει την αδιαφορία του Ελληνισμού της Αλβανίας, που ερμηνεύεται από τους εκπροσώπους του ως καθησυχασμό. Η πραγματικότητα, του παρόντος και του μέλλοντος υπαγορεύει την ανάγκη αντιμετώπισης σημαντικών θεμάτων που προκύπτουν. Κυρίως στις περιοχές με αμιγή πληθυσμό (που δεν υπάρχουν πλέον).
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΦΗ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΙΑΙΡΕΣΗ.
Δεν υπάρχει μια σαφή εικόνα για τη νέα διοικητική διαίρεση στη χώρα. Είναι πάντως, πασιφανές ότι θα επικρατήσει η παλιά ιδέα διαίρεσης σε καντόνια, διαμερίσματα της χώρας, ως ευρωπαϊκή προτροπή. Δεν είναι επίσης γνωστό πώς θα διοικούνται τα διαμερίσματα και πώς θα προκύπτουν οι ηγεσίες τους. Από την άλλη, ενώ φαίνεται ότι θα είναι σεβαστές οι νυν περιφέρειες, δεν είναι γνωστό τι ρόλο θα έχουν στην μελλοντική διοίκηση. Στο τραπέζι των διαβουλεύσεων μπήκε και το θέμα του αριθμού εδρών στην αλβανική Βουλή. Αναμένεται να μη ξεπερνάει τις 101 έδρες από 140 σήμερα. Παρακολουθώντας τους χάρτες που δόθηκαν στη δημοσιότητα παρατηρείται ότι η κυβέρνηση, στη νέα διοικητική διαίρεση, δίνει έμφαση σε όρια που θα τις εξασφαλίζουν περισσότερες έδρες, εφόσον, με την νυν λογική του εκλογικού νόμου οι έδρες κατανέμονται και προκύπτουν κατά την τοπική διαίρεση.
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ.
Από 12 περιφέρειες σήμερα, η χώρα αναμένεται να χωριστεί σε 3-5 μεγάλα διαμερίσματα. Και επίσης από 61 δήμους σήμερα ο αριθμός τους αναμένεται να μη ξεπεράσει τους 50 με την ίδια τριπλή διαβάθμιση σε ότι αφορά το δημογραφικό στοιχείο, τους δημότες. Μεγάλη δήμοι με πάνω από 30 χιλιάδες δημότες, μεσαίοι με από 20 χιλιάδες και μικροί με από 10 χιλιάδες δημότες. Να σημειωθεί ότι η τελευταία απογραφή στη χώρα κατέγραψε μέχρι δύο εκατομμύρια τετρακόσιες χιλιάδες κατοίκους, οι οποίοι θα αντιστοιχήσουν στον προαναφερόμενο αριθμό δήμων. Επίσης, οι δύο δήμοι που θεωρούνται «καθαρόαιμοι» ελληνικοί μειονοτικοί, της Φοινίκης και της Δρόπολης -Πωγωνίου, συμπεριλαμβάνονται στους μικρούς δήμους, κυρίως αυτός της Δρόπολης -Πωγωνίου.
ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΑ ΟΡΙΑ
Αναφέρεται ότι θα υπάρξουν και αρκετές αλλαγές αναφορικά με τα διοικητικά σύνορα ή όρια που αφορούν κυρίως τους δήμους και τα διαμερίσματα, ή τις παλιές περιφέρειες.
Οι αλλαγές που αφορούν τον Ελληνισμό πρόκειται να συμβούν στις τρεις περιφέρεις του Νότου, δλδ, Αργυροκάστρου, Αυλώνας και Κορυτσάς. Οι δύο πρώτες, Αργυροκάστρου και Αυλώνας, και ένα μικρό τμήμα Κορυτσάς, θα αποτελέσουν το μεγάλο διαμέρισμα του Νότου, που πιθανόν να φέρει την ονομασία της αρχαίας σημαντικής ηπειρωτικής φυλής των Χοανών.
ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ , ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕ ΧΘΕΣ
Οι αλλαγές, ενώ δείχνουν ότι σέβονται την παράδοση και το Σύνταγμα, κρύβουν αρκετά αγκάθια για τον Ελληνισμό. Μετά από τη διοικητική του 1993 η οποία έβαλε δυστυχώς τέρμα στην παράδοση, χώρισε για πρώτη φορά τις αναγνωρισμένες αυθαιρέτως ελληνικές μειονοτικές περιοχές σε δύο διαφορετικές περιφέρειες. Το Δέλβινο και οι Άγιοι Σαράντα, με τον μεγαλύτερο όγκο του Ελληνισμού, αποσπάστηκαν από την παραδοσιακή περιφέρεια του Αργυροκάστρου και εντάχτηκαν στην περιφέρεια Αυλώνας. Το σκεπτικό τότε απαιτούσε τη διαίρεση του Ελληνισμού για να διασπούσε την εκλογική του ισχύ, σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο. Ταυτόχρονα να άμβλυνε τις διεκδικήσεις του Αργυροκάστρου σε ότι αφορά το περιουσιακό, διότι όλη η περιοχή προς το Νότο της πόλης των Αγίων Σαράντα μέχρι την Τσούκα και τα Εξαμήλια και προς Ανατολή, Μετόχη – Γκιάστα, οι Αργυροκαστρίτες, μεταξύ των οποίων μεγάλο ποσοστό Ελλήνων, είχαν ως ιδιοκτησία πολλές εκτάσεις γαιών, που υφαρπάχτηκαν και μετατράπηκαν σε οικόπεδα, προορισμένα για την ανερχόμενη μαφία των ναρκωτικών.
ΧΙΜΑΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ
Η διαίρεση του 1993, έφερε σε άμεση επικοινωνία τον Ελληνισμό του Δελβίνου και Αγίων Σαράντα με το Μπρεγκντέτι και τη Χιμάρα. Παρά όμως το γεγονός ότι πέρασαν 33 χρόνια από τότε, διαπιστώθηκε ότι η εγγύτητα και η συνέχεια του Ελληνισμού από Δέλβινο και Αγίους Σαράντα σε Χιμάρα δεν αποτέλεσε κάποια δυναμική σε όφελος της εθνικής ενίσχυσης. Απεναντίας!
Η νέα μεταρρύθμιση επαναφέρει τώρα τους νομούς Αγίων Σαράντα και Δελβίνου, στην περιφέρεια Αργυροκάστρου και μεταφέρει στην περιφέρεια Αυλώνας τους δήμους Τεπελενίου και Μεμαλίαϊ.
Η νέα μεταρρύθμιση θα οδηγήσει στη γνωστή διοικητική απόσπαση της περιοχής της Χιμάρας από τις υπόλοιπες μειονοτικές περιοχές. (1922-1993) Επίσης στη Χιμάρα, συν την προσκόλληση στο δήμο της της διοικητικής μονάδας του Βρανίστι (για την αποφυγή της ένωσης αυτής αναφέρεται ότι «δόθηκε μάχη»), θα προστεθούν ανατολικά, στο πλαίσιο της περιφέρειας Αυλώνας, οι δήμοι Τεπελενίου και Μεμαλίαϊ, που μέχρι τώρα ανήκουν στην περιφέρεια Αργυροκάστρου. Άρα αλλάζουν κατά πολύ οι θρησκευτική, διεθνικοί και πολιτισμικοί συσχετισμοί.
ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.
Η διοικητική επανένωση των νομών Αργυροκάστρου, Δελβίνου και Α. Σαράντα, είναι γεγονός ότι, συν την εγγύτητα του ελληνικού στοιχείου, των παραδόσεων και λοιπών εθνικών στοιχείων στη συγκεκριμένη περιφέρεια, φέρει το θετικό στοιχείο, αύξησης της εκλογικής ισχύς σε βουλευτικό επίπεδο των Ελλήνων, σε περίπτωση, ασφαλώς που οι έδρες οριστούν με βάση την περιφέρεια και όχι τόσο σε περίπτωση διαμερισμάτων. (Δε συζητούμε εδώ πόσο ενωμένοι θα είναι οι Έλληνες ψηφοφόροι).
Παρέχεται από την άλλη ο κίνδυνος ώστε οι δύο υπάρχοντες δήμοι Φοινικαίων και Δρόπολης, να ενωθούν σε έναν, ως μικροί δήμοι. Αυτό, παρά τις εγγυήσεις ότι δε θα συμβεί, δεν αποκλείεται. Που σημαίνει ότι θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα σε πραχτικό, εθνικό και τυπικό επίπεδο.
Η ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΙΩΝ
Επίσης, οι υπάρχοντες δήμοι μας, θα πρέπει να εξετάσουν τις αδικίες που προκάλεσε η διοικητική διαίρεση του 2015. Κυρίως στο δήμο Φοινικαίων. Θα πρέπει να διεκδικηθεί η ένωση σ΄αυτόν των ελληνικών κοινοτήτων που έχει αφήσει η διαίρεση του 2015. Να επανεξεταστεί η έξοδος στη θάλασσα του δήμου στην περιοχή Τσούκας Εξαμήλια.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΘΕΣΜΟΥΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.
Τέλος, είναι γεγονός ότι η Ε.Ε.Μειονότητα δεν διαθέτει μηχανισμούς και θεσμούς, πολιτικό, εθνικό και δημοκρατικό επίπεδο, ώστε να συζητήσουν και αποφασίσουν από κοινού γι΄αυτά και άλλα προβλήματα που προκύπτουν.
Υπάρχει τελευταία μια πρωτοβουλία του Β. Ντούλε, ο οποίος θέλει να φτιάξει μια τράπεζα συζήτησης του θέματος με την ΟΜΟΝΟΙΑ και τις δημοτικές αρχές. Δεδομένη και επιβαλλόμενη η καχυποψία και επιφυλάξεις από τις δημοτικές αρχές. Βλέπουν ότι ο Ντούλες, με παράνομο το στάτους του εκλεγμένου προέδρου του ΚΕΑΔ, και μη έχοντας σχεδόν καν εκπροσώπους στην τοπική διοίκηση και κοινωνία, τους «θέλει όλους μαζί» σκεπτόμενος την πολιτική του επικράτηση. Από την άλλη, κανείς άλλος φορέας, εντός χώρας ή εκτός, δεν νοιάζεται. Τα προβλήματα πάντως απαιτούν αντιμετώπιση και λύση.
