Η ΕΙΔΗΣΗ.

Πορεία Βορειοηπειρωτών στην Αθήνα σήμερα προς τιμή της 112 επετείου της ανακήρυξης της Αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου. Η πορεία κατάληξε με την κατάθεση στεφανιών  στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη, στο Σύνταγμα, έξω από τη Βουλή.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την Δοξολογία και την Επιμνημόσυνη Δέηση στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση. Εδώ έγινε και η ομιλία της ημέρας από τον πρώην πρόεδρο

του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών Κώστα Μάρη. Διαβάστηκαν και οι χαιρετισμοί των επισήμων, πρόεδρο της Βουλής, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, βουλευτές και υπουργοί της κυβέρνησης. Ακολούθησε πορεία προς την πλατεία Συντάγματος. Μετείχαν εκπρόσωποι 20 περίπου συλλόγων Βορειοηπειρωτών, οργανώσεων και φορέων Βορειοηπειρωτών στην Αθήνα και την Ελλάδα, όπως και εκπρόσωποι από την περιφέρεια Αττικής, βουλευτής ελληνικού κόμματος κλπ. Απουσίαζε ο Ευρωβουλευτής Φ. Μπελέρης.

Οι οργανωτές είχαν φροντίσει τη συμμετοχή με παραδοσιακές φορεσιές, κυρίως από τις περιοχές των Αγίων Σαράντα και του Δελβίνου.

Η συμμετοχή ήταν περιορισμένη.

  ΣΧΟΛΙΑ.

1.  Θετικό το γεγονός ότι οργανώνονται εκδηλώσεις, έστω και συγκεχυμένες, όπως η συγκεκριμένη, προς τιμή του κορυφαίου κεκτημένου διεθνώς αναγνωρισμένου ιστορικού γεγονότος όπως είναι η Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου.

• Θετικό επίσης το γεγονός ότι τελευταία υπάρχει μια κινητοποίηση συνεργασίας μεταξύ διαφόρων βορειοηπειρωτικών συλλόγων για διάφορα γεγονότα και εξορμήσεις.

• Θετικό το γεγονός ότι η εκδήλωση δεν κατέληξε σε πανηγύρι με κλαρίνα.

ΆΛΛΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

1. Η Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου  κηρύχτηκε  και επιτεύχθηκε στη Βόρειο Ήπειρο, με αγώνες και μάχες, πολιτικές και στρατιωτικές. Πρόκειται για κίνημα, κατά βάθος κατά του Αθηναϊκού κράτους, το οποίο αρνήθηκε με κάθε τρόπο την ενσωμάτωση και του βόρειου τμήματος της Ηπείρου στο ελληνικό κράτος. Κακώς, σε λαϊκό επίπεδο αναφέρεται ότι ο Βενιζέλος, μεταξύ Βορείου Ηπείρου και νήσων στο Αιγαίο, επέλεξε τα δεύτερα. Αν ήταν έτσι, καλώς, αλλά η «πώληση» έγινε διότι ο Βενιζέλος ήθελε να τα είχε καλά με τους Ιταλούς και πάει κόντρα των άλλων τεσσάρων μεγάλων δυνάμεων και σε βάρος της Βορείου Ηπείρου. Άρα δεν έχει νόημα μια σακατεμένη πορεία στην Αθήνα

• Το γεγονός ότι για πολλές δεκαετίες οι επετειακές εκδηλώσεις για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου διεξάγονται στην Αθήνα δεν είναι ούτε αντικειμενικό, ούτε δεοντολογικό, ούτε εθνικό. Οι εκδηλώσεις για την επέτειο της Βορείου Ηπείρου πρέπει να γίνονται στο Αργυρόκαστρο, στο Δέλβινο, στους Αγίους Σαράντα, στη Χιμάρα, στην Κορυτσά και όχι ως εκδηλώσεις τυπικές, με παρελάσεις, αλλά επιστημονικές, πολιτικές εθνικές.  Η οργάνωση στην Αθήνα δείχνει έμμεση προσβολή στο αγώνα για την αυτονομία. Δείχνει φόβο και υποδούλωση στα αλβανικά δεδομένα τους ισχυρισμούς και διεκδικήσεις τους.
• Δείχνει επίσης, υποδούλωση στο αθηναϊκό κράτος, το οποίο με τον τρόπο αυτό ξεπλένει τις υποχρεώσεις του έναντι αυτού του γεγονότος αλλά και των Βορειοηπειρωτών. Λέει ότι κάνετε και  εσείς μια εκδήλωση στο κέντρο της Αθήνας και εκεί τελειώσαμε.
• Τόσο όμως ευάλωτοι, μικροί και ασήμαντοι δείχνουν οι Βορειοηπειρώτες, προς Τίρανα και Αθήνα  που διστάζουν να πάνε, να μετάσχουν μαζικά στην μοναδική δική τους εθνική ιστορική επέτειο.

• Κάνοντας μια σύγκριση με τη συμμετοχή των Αλβανών στις εκδηλώσεις στο Σύνταγμα και στον Άγνωστο Στρατιώτη με την ευκαιρία της εθνικής γιορτής της Αλβανίας, το χώρο και τις παραχωρήσεις που έκαναν οι ελληνικές αρχές για να τους ικανοποιήσουν, τότε εγείρονται πολλά ερώτημα, προς το Αθηναϊκό κράτος και προς τους Βορειοηπειρώτες, τα οποία απαιτούν άμεσα απαντήσεις και λύσεις.  
• Επί της ευκαιρίας, να θυμίσουμε ότι με την ευκαιρία της 85^ης επετείου της κήρυξης της Αυτονομίας, επιδιώχτηκε, με πρωτοβουλία του τότε πολιτικού γραμματέα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, η οργάνωση ενός Συνεδρίου για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου, ως ιστορικό γεγονός,  στο Αργυρόκαστρο, με τη συμμετοχή πολιτικών και πολιτειακών παραγόντων, από Ελλάδα και φορείς του εξωτερικού, ΠΟΑΚΑ τότε, Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού κλπ. Στόχευε επιπλέον, να φέρει πιο κοντά και στο Αργυρόκαστρο, όλον τον ομογενειακό παράγοντα και την ελληνική πολιτεία, ώστε να σχεδιάζονταν και υλοποιούνταν η ανάκαμψη της Βορείου Ηπείρου και η ανταπόκριση της στις σύγχρονες εξελίξεις.
• Η Αθήνα γύρισε γη και ουρανό να σαμποτάρει το Συνέδριο. Δε θα τα κατάφερνε αν δεν μετείχε στην προσπάθεια και ο νυν ηγέτης, σωστά αποκαλούμενος «αναντικατάστατος» Ντούλες.   
• Υπό την οπτική αυτή γωνία, θα πρέπει να συγχαρούμε όλους όσους μετείχαν στην εκδήλωση. Από την άλλη φρικάρει η απουσία των πολιτικών εκπροσώπων του Ελληνισμού της Αλβανίας. (Υπό την πίεση μόνο των Αλβανών; Όχι!! Και της Αθήνας! Απουσίαζαν όλοι: Ντούλες, Λάγιος, δήμαρχοι. Απουσίαζε ο κυριότερος, ο Μπελέρης, ο οποίος, σε αδέσμευτο περιβάλλον, δεν γνωρίζει άλλο όρο από τη «Βόρειο Ήπειρο» για τον ελληνισμό της Αλβανίας, τον οποίο, πολύ κακώς ταύτισαν με τα δικαιώματα του Ελληνισμού αυτού και τώρα, αυτός, ενώ βρίσκει χρόνο να ανταποκριθεί στις προσκλήσεις κοπής βασιλόπιτας συλλόγων και φορέων σε όλη την Ελλάδα, δεν βρίσκεται στις εκδηλώσεις για την «αυτονομία της Βορείου Ηπείρου». Αλλά ούτε  σ΄ αυτόν, ούτε στους διοργανωτές καίγεται καρφί.  
• Σημειώσαμε, μάλιστα ως θετικό, τη συμμετοχή πολλών συλλόγων και φορέων στην εκδήλωση. Τη συμμετοχή τους με παραδοσιακές στολές, μάλιστα και την παρουσία μικρών παιδιών.

1. Πιστεύουμε ότι το φαινόμενο απατάει. Φαίνεται ότι όλοι οι παραπάνω ζητούν ένα εθνικό ιστορικό γεγονός για να παρευρεθούν «να τιμήσουν» αυτό. Στην ουσία το πράττουν για να δείξουν και πιστέψουν οι ίδιοι ότι υπάρχουν.
2. Η αξιοποίηση των παραδοσιακών φορεσιών αντιβαίνει επίσης κάποιες πολιτικές και εθνικές αρχές. Αν στις φωτογραφίες του Γάλλου Ποιώ, συναντούμε  τις Βορειοηπειρώτισσες με παραδοσιακές φορεσιές και με όπλα, εκείνες δεν φορέθηκαν επί τούτου, αλλά έτσι φοριόνταν τότε. Οι λαϊκές φορεσιές σε μια τέτοια εκδήλωση, όπως η σημερινή, δείχνουν ότι δεν μπορέσαμε να απαλλαγούμε από τη θέση του κομμουνιστικού καθεστώτος, ότι είμαστε απλώς μια λαογραφική κοινότητα, που τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν εκεί. Τέτοιο χαρακτήρα δώσαμε και στην επέτειο για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου. Τόσο το περισσότερο όταν παίρνουμε μαζί μας στην κατάθεση στεφάνων και τα παιδιά με λαϊκή φορεσιά.
   • Όλο αυτό το σκηνικό συμπληρώνει το γεγονός ότι η οργάνωση χαρακτηρίζονταν από ερασιτεχνική σύγχυση, που δείχνει ότι βρισκόμαστε ακόμα σε χαμηλά πολιτιστικά επίπεδα.
3. Τέλος, το γεγονός ότι δεν υπήρξε καμιά εκδήλωση με ομιλίες τόσο για την ιστορικότητα του γεγονότος, όσο και να δοθούν κάποιες σοβαρές απαντήσεις  στον αλβανικό εθνικισμό που έχει καταφέρει μέσω καταχρήσεων να μας επιβληθεί μέχρι την δική μας άρνηση του ιστορικού αυτού γεγονότος, δείχνει ότι μας ενδιαφέρει απλώς το σόου και όχι η ουσία.